يک اتفاق خوب

نگاهی به نمایش زیرزمین نوشته آرش عباسی و کارگردانی مینو میر شاه و لد-/نوشته بهرنگ فرهنگ دوست/

این روزها وقتی وارد تالار می شوید انتظار دیدن چیزی بیش از یک نمایش متوسط را ندارید.بارها و بارها به خودتان قول می دهید این بار حتما اتفاقی را روی صحنه می بینید که انرژی های از دست رفته در اثر دیدن کارهای ضعیف را به شما برمی گرداند اما هر بار با در بسته مواجه می شوید طوری که فکر می کنید در تئاتر این مسئله کاملا عادی شده است. در مورد این نمایش حتی اگر با یک کار خارق العاده مواجه نباشید حداقل بخش کوچکی از آن انرژی های از دست رفته را به مخاطبینش باز می گرداند و این جای خوشحالی دارد.

تماشاگران با نمایشی روبرو می شوند که از ضرباهنگ مناسب ،چیدمان خوب، بازیگری قابل قبول و کارگردانی نسبتا آگاهانه ای برخوردار است.صحنه به صحنه تعلیق کار بیشتر حس می شود. تعلیقی که در هماهنگی کامل با عناصر دیگر نمایش بوده و سعی در پیشبرد هر چه بهتر اثر دارد دقت و توجه در بعضی جزئیات توسط کارگردان موجب می شود که تماشاگر نقاط ضعف را کمتر حس کند و با نمایش خود را همراه کند و از بیشتر لحظات آن لذت ببرد.

تسلط خوب بازیگران بر متن ،غلو نکردن در بازی، توجه به جنبه های مختلف شخصیت ها و یا شخصیت پردازی هدایت شده ،دقت و وسواس در ایفای نقش توسط بازیگران، طراحی حرکات آگاهانه و غیر تکراری، استفاده از تمام صحنه، نورپردازی ساده و منطقی و... همه از دلایلی هستند که می توان برای دلچسب بودن کار برشمرد.

نباید فراموش کرد که متن زمینه های نمایشی خوبی داشته و نوع دیالوگ هایی که بر خط داستانی-که شاید هم جدید نباشد-استوار شده همواره به کارگردان کمک رسانده تا تلاش هایش را به ثمر برساند. نمایش با گفتار مردی در تاریکی آغاز می شود.صدای او از حجم یا بلندی خاصی برخوردار نیست اما نوع بیان دیالوگ ها به گونه ای است که در همان ابتدای کار ذهن و حواس تماشاگر را به خود معطوف می کند.

نویسنده آرام آرام و در طول صحنه های آغازین شخصیت ها ،به خصوص مرد را به ما معرفی می کند که شاید متاثر از بازی نویسنده اثر در نقش باشد. در مجموع باید از کارگردانیِ ،بازی ها و نویسندگی تشکر کرد به خاطر اینکه تمام تلاش خود را به کار گرفته اند و در حد خود از عهده آن برآمده اند تا جایی که می توان از نقایص کار چشم پوشی کرد و به آنها توصیه کرد با تلاش بیشتر کارهای بعدی را بهتر از قبل ارائه کنند. 

/ 1 نظر / 13 بازدید
مائده

شاید باید به آقای فرهنگ دوست تبریک گفت...